نخستین پایگاه اطلاعات جامع شهرستان طبس

tabas — Tue, 01 May 2007 08:17:18 GMT

هواللطیف

*****************************

اطلاعيه مهم

پايگاه اطلاعات جامع شهرستان طبس، بزودي مطالب خود را از طريق سايت:

Tabas.ParsaSpace.com

عرضه خواهد كرد.

خواهشمند است ما را با ارائه نقطه نظرات خود راهنمايي فرماييد.

کوير،

مظهر خشونت روز و لطافت شب

«كوير، در نگاه اول، تجلی خشونت، خشكی، بی آبی و پژمردگی است. پهنه گسترده ای كه ريگزارهای بی‌حدّ و مرز آن، زندگی را در كام خود فرو می برد. از آسمان كوير، باران آفتاب می بارد و از متن آن طوفانهای سهمگين شن بر می خيزد. اما از ديگر نگاه، كوير مظهر زندگی، تلاش، صبوری و سازندگی است؛ كه نوميدی در دل دريايی مردان و زنانش غرق و هضم می شود و از ناممكن ها امكان شگفت انگيز زندگی پويا بر می خيزد. مبارزه آرام با طبيعت سخت و خشن و ناآرام، مردان و زنان كويری را چنان پرورده، كه لحظه‌ای از زندگيشان تهی از آفرينندگی و اميدآفرينی نيست. روز كوير سوزان است؛ از آتش آفتاب در تابستان و سرمای استخوان سوز در زمستان. روز بی سايه و آتش زای كوير امّا، شبی را در پی دارد كه همه لطافتها و زيباييها را درخود جای داده است. وقتی شب، حجاب خورشيد از چهره بر می دارد، آسمان را در همسايگی خود می بينی! چه می گويم؟ در شب كوير، زمين و آسمان يكی می شوند. آسمان به زلالی و شفافی دريای آب شيرين است كه فقط در وهم تو وجود دارد و ستارگان به تو نزديكند، آنقدر كه با دستانت می توانی آنها را صيد كنی. شب كوير با زبان ستاره با تو شاعرانه ترين گفتگوها را دارد و چنان جانت را از اميد و زيبايي پر می كند كه سختی و سوز روز كوير نيز راحت و دلپذير می شود.
می جنبی، می كاوی و از ژرفای دهها و صدها متر زمين، آب زندگی را برمی‌آوری و در رشته ای به درازای دهها كيلومتر در زير زمين آنرا جاری می سازی و به لب تشنه كوير می رسانی. به همين دليل است كه نام كاريز و قنات در گوش جان تو آهنگ زندگی و شعر دارد. مرد و زن كوير، هنگامی كه گونه آفتاب سوخته خود را در معرض نوازش خنكای نسيم شامگاهی قرار می دهند، به آسمان می نگرند، ستاره می چينند و شعر می سرايند؛ زندگی را باهمه جلال و جمال خود تكرار می كنند. دل انسان كويری آسمانی است و به همين جهت به خدا نزديكتر است. ايمان ناب را نه عبوس و ظاهربين، كه ژرف و عرفانی، در متن جان خود جا داده است. كوير صبور است و بی ادّعا، اميدوار و پرتلاش؛ همه شبهايش شب قدر است و همه روزهايش سرشار از تلاش و ناآرامی در جستجوی آرامش پايدار.»

طبس، گلشن کوير

گاهی در حاشيه اين كوير داغ و سوزان و پژمرده، اما سرشار از شور زندگی، مناطقی را می يابی كه وقتی به آن پای می گذاری، همه خشكی و خشونت كوير را از ياد می بری. و شهر طبس، يكی از اين مناطق است. طبيعت لطيف و خرم طبس، با درختان هميشه سبز نخل و مركبات، هوش از سر هر مسافر خسته از كوير می ربايد.

و ... نخستين پايگاه اطلاعات جامع شهرستان طبس

«پايگاه اطلاعات جامع شهرستان طبس» با هدف معرفی اين شهرستان كويری، كهن و باستانی، در شبكه جهانی اينترنت، در تاريخ سيزدهم خرداد سال ۱۳۸۳ با نشاني www.tabas.org طراحی و راه اندازی شد. متاسفانه اين پايگاه پس از يک سال فعاليت، بنا به دلايلي تعطيل و دوباره در تاريخ بیست و يکم بهمن ۱۳۸۴ کار خود را با نشاني جديد www.tabas.info از سر گرفت.

هرچند دست اندرکاران پايگاه امیدوار بودند با همکاري دوستان و مسئولان شهر بتوانند اين بار، کار را با کيفيت بهتر و دلگرمي بيشتري دنبال نمايند، اما باز هم دستي ياريشان نکرد و مجددا ناچار به تعطيلي پايگاه شدند. گرچه در اين ميان، برخي از سروران و دوستان عزيز، ما را به ادامه راه، تشويق مي نمودند، يا با ارسال عکس و مطلب يارمان بودند، که وظيفه خود مي دانيم مراتب سپاس خود را از همه آنان اعلام نماييم.

... و بالاخره براي سومين مرتبه، با استفاده از امکانات رايگان سايت محبوب «بلاگفا» اطلاعات پايگاه روي شبکه قرار گرفت.

اميد آن داريم که بتوانيم در راه هدف متعالي خود، گام ثمربخشي برداريم و حق مطلب را ادا کنيم، و کماکان از کليه دوستان تقاضا داريم مطالب، تصاوير و اطلاعات خود را در زمينه های مختلف معرفي شهرستان طبس، برای ما ارسال فرمايند تا به نام خودشان در پايگاه درج شود.

با آرزوي رشد و توسعه همه جانبه شهر عزيزمان - سجادي

tabas — Mon, 30 Apr 2007 17:41:18 GMT

هواللطیف

*****************************

اطلاعيه مهم

پايگاه اطلاعات جامع شهرستان طبس، بزودي مطالب خود را از طريق سايت:

Tabas.ParsaSpace.com

عرضه خواهد كرد.

خواهشمند است ما را با ارائه نقطه نظرات خود راهنمايي فرماييد.

کوير،

مظهر خشونت روز و لطافت شب

طبس، گلشن کوير

و ... نخستين پايگاه اطلاعات جامع شهرستان طبس

با آرزوي رشد و توسعه همه جانبه شهر عزيزمان - سجادي

گنجينه تصاوير

tabas — Fri, 05 May 2006 14:16:18 GMT

گنجينه تصاوير




حرم مطهر حضرت حسين ابن موسي الکاظم (ع)




باغ گلشن


کال جني	آبشار تفتو	طاق شاه عباسي

کوچه اي در طبس	کاروانسرايي در اطراف طبس	بند باستاني کريت

	روستاي امامزاده علي	موقعيت طبس در استان يزد

منتظر تصاوير بيشتري در اين صفحه باشيد.

ای ايران

tabas — Thu, 04 May 2006 17:57:18 GMT

ای ايران

ای ايران ای مرز پر گهر
ای خاکت سر چشمه هنر
دور از تو انديشه بدان
پاينده مانی تو جاودان
ای... دشمن ار تو سنگ خاره ای من آهنم
جان من فدای خاک پاک ميهنم
مهر تو چون شد پيشه ام
دور از تو نيست انديشه ام
در راه تو کی ارزشی دارد اين جان ما
پاينده باد خاک ايران ما

سنگ کوهت در و گوهر است
خاک دشتت بهتر از زر است
مهرت از دل کی برون کنم
برگو بی مهر تو چون کنم
تا... گردش جهان و دور آسمان به پاست
نور ايزدی هميشه رهنمای ماست
مهر تو چون شد پيشه ام
دور از تو نيست انديشه ام
در راه تو کی ارزشی دارد اين جان ما
پاينده باد خاک ايران ما

ايران ای خرم بهشت من
روشن از تو سرنوشت من
گر آتش بارد به پيکرم
جز مهرت در دل نپرورم
از... آب و خاک و مهر تو سرشته شد گلم
مهر اگر برون رود گلی شود دلم
مهر تو چون شد پيشه ام
دور از تو نيست انديشه ام
در راه تو کی ارزشی دارد اين جان ما
پاينده باد خاک ايران ما

آداب و رسوم

tabas — Wed, 03 May 2006 02:40:18 GMT

شرحی در خصوص

آداب و رسوم مردم طبس

يکی از شاخصهای فرهنگی هر منطقه، آداب و رسوم، و رفتار اجتماعی مردم آن منطقه است. مراسم گوناگونی که در روزهای خاص احرا می شود، نشاندهنده اعتقادات و باورهای مردم می باشد.

مردم طبس نيز همچون ديگر هموطنان خود، بر اساس باورهای ملی و مذهبی خويش، در مقاطع مختلف سال، مراسم خاصی دارند. از جمله رسوم فراگیر در شهرستان طبس، موارد زير را برگزيده ایم که شرح مختصری در باره هرکدام، تقديم می شود.

عاشورا

مردم طبس که همگی شيعه اثنی عشری هستند، ارادت خاص به ائمه اطهار و بويژه حضرت اباعبدالله الحسين (ع) دارند و همه ساله مراسم عزاداری آن حضرت را با جلال و شکوه خاص، از چند روز قبل از محرم، شروع و تا دوازدهم محرم ادامه می دهند. اوج مراسم عزاداری امام حسين (ع) در ظهر روز دهم محرم می باشد که مردم طبس و روستاهای اطراف با ابراز پرشورترین و پاک ترين احساسات خود، در ماتم سرور و سالار شهيدان و هفتاد و دو تن یاران باوفایشان، بر سر و سينه می زنند.

مردم عزادار که از روزها قبل، با پوشيدن لباس سیاه به استقبال عزای سومين امام خود می روند، در روز عاشورا با تزيين تابوت واره ای مشهور به نخل، و بر دوش گرفتن و حمل آن، یاد شهدای کربلا را زنده نگه می دارند.

در شهر طبس دو نخل، يکی در حسينيه ميارزه (وابسته به سادات میارزه طبس) و ديگری در هيات فاطمی در پايين محله، تزيين و بعد از نماز ظهر عاشورا به ترتيب در شهر گردانده می شود. علاوه بر مردم و دستجات سينه زن و زنجير زن، دو گروه عمده نيز نخلها را همراهی می کنند. گروه اول سادات هستند که اسب سياهی را (به عنوان نماد ذوالجناح) در ميان گرفته پيشاپيش عزاداران حرکت می کنند و گروه دوم کفن پوشانی که همراه با اسب سفید خود پشت سر سادات در حرکت هستند.

ساير عزاداران که نخل را بر دوش می کشند، متعاقب اين دو گروه و بر سر و سينه زنان در عزای امام سوم شيعيان جهان نوحه سرايی می کنند.

آخر صفر (علم گردان)

در آخرين شب ماه صفر، مردم طبس، با انجام مراسمی در ميدان مرکزی شهر، با ماههای محرم و صفر خداحافظی می کنند. مراسم بدين قرار است که پس از انجام عزاداری شام غريبان امام رضا (ع)، هيئات مذهبی به صورت دایره می ایستند و علمها و پرچمهای عزاداری حضرت امام حسين (ع) را در داخل اين دایره بزرگ می گردانند و نوحه ای با مطلع «الوداع، الوداع، ای دو ماه عزا» می خوانند.

پس از آن نيز نوحه ديگری با مطلع «العجل بقيت الله» خوانده می شود که در آن سلامتی و فرج امام زمان و حل مشکلات مسلمانان از خداوند درخواست می شود.

سحر ماه رمضان

در گذشته هاي بسيار دور طبل زني (نقاره) در ماه مبارك رمضان جهت آگاه نمودن مردم از زمان بخصوص اوقات سحر (بدليل نبودن ساعت) در اين شهرستان رايج بوده و انجام اين امر جزو يكي از نيات خير واقف «محمد باقرخان عماد الملك» مي باشد. صداي پرطنين طبل كه ‌با ترتيبي موزون و دلنشين خاطره ‌نقاره‌زني بارگاه امام هشتم علي بن موسي الرضا(ع) را در يادها زنده مي‌كند، قرن‌ها است كه مومنين اين خطه از ايران زمين را سحرگاهان ماه مبارك رمضان در دل كوير بيدار مي‌كند. مردم طبس در ماه مبارك رمضان، طبق سنتي ديرين با صداي روح بخش طبل براي عبادت و خوردن سحري از خواب بيدار مي‌شوند. نواختن طبل گرچه سكوت رمز آلود شب‌هاي كوير را مي‌شكند ولي مكملي سحرآميز براي مناجات و ادعيه‌هايي است كه از مناره مساجد، تكايا و حسينيه‌هاي طبس در سحرگاه روزهاي ماه ضيافت الله فراگير مي‌شود.

و اکنون، در روزگاري كه زنگ انواع ساعت ها، تلفن‌هاي همراه و زمان سنج تلويزيون‌ها براي بيدار كردن مردم با هم رقابت مي‌كنند در طبس، هنوز طبل نوازان، مناديان بي‌رقيب سحرخيزان هستند. آلات و وسايل نقاره زني شامل پنج قطعه ظرف استوانه اي متشكل از تعداد 3 عدد كاسه بنام چاشني و سه ظرف استوانه اي شكل به نامهاي «سرنواز» «بردست» و «نقره» اكثرا مخلوطي از آلياژهاي فلزي (مس نقره و غيره) ساخته شده است كه با استفاده از پوست گاو برروي ظروف فوق طبل ها را آماده ميگردند.

در قديم كه ساعت وجود نداشته براي تشخيص زمان طبل زني در ماه مبارك يك ظرف استوانه اي مسي كنده كاري شده بنام فنجان وجود داشته كه با استفاده از آن زمان (ساعت) تعيين مي شد. به اين ترتيب كه ظرف فوق را پر از آب كرده كاسه كوچك ديگري كه داراي يك سوراخ در ته آن بوده برروي ظرف استوانه اي فوق قرار مي داده اند. كاسه ياد شده دقيقا ظرف مدت يكساعت پر از آب مي شده و به اين ترتيب زمان مشخص مي شده است . البته در زمان حال از اين ظرف استفاده نمي شود.

نحوه و زمان زدن طبل: اين كار در سه نوبت به ترتيب سه ساعت، دو ساعت و يك ساعت مانده به اذان صبح انجام مي شود و صداي طبل‌ها تا شعاع پنج كيلومتري شهر را فرا مي‌گيرد. اين سه نوبت به «طبل اول»، «طبل دوم» و «طبل سوم» مشهور مي باشد.

نوبت اول آماده باش، نوبت دوم بيدار باش و نوبت سوم نزديك شدن وقت اذان صبح را به‌ مردم گوشزد مي‌كند.

در پايان نواخت نوبت اول، تنها يك ضربه روي طبل زده و در پايان نواخت نوبت‌هاي دوم و سوم به ترتيب دو و سه ضربه نواخته مي‌شود، و بدين ترتيب مردم متوجه مي‌شوند كدام نوبت از مراحل طبل زني است.

اين امر توسط چهار نفر از افراديكه سالها به اين امر خير پيشقدم بوده و بعضا به طور موروثي از اجداد خود مهارت كسب كرده اند انجام ميگردد.

يكي از طبل نوازان طبس مي گويد: بيش از ‪ ۵۰‬ سال است كه هر روز سحر، طبل مي‌نوازم، به كارم عشق مي‌ورزم و از آن راضي هستم.

حاج حسن عاشوري مي افزايد: حدود ‪ ۱۰۰‬سال اين سنت حسنه در خانواده ما در طبس رايج است و پيش تر پدران ما اين كار را انجام مي‌دادند و حالا به من ارث رسيده است.

مكان به صدا درآمدن طبلها در ماه مبارك رمضان قبل از زلزله سال 57 در بالاي كاروانسرا واقع در ميدان امام و در حال حاضر در بالاي ساختمان حسينيه واقف انجام ميگردد.

علت پا برجا ماندن و ادامه اين سنت حسنه اين است كه انجام اين امر جز يكي از نيات خير واقف مي باشد كه تاريخ وقف آن سنه 1300 هجري قمري است. در آخرين لحظات ماه مبارك رمضان همزمان با رويت حلول ماه شوال و اعلام رسمي از طريق مراجع به عنوان عيد سعيد فطر بلافاصله طبلها باشكوه بيشتري با عنوان شاديانه زده مي شود كه با استقبال عده كثيري از مردم قرار مي گيرد.

مطلب فوق با مقداري تغييرات از روزنامه جمهوري اسلامي - 24 مهر 85 نقل گرديد.

صحرا گردش

هوای طبس، با توجه به خصوصيات خاص خود، در پايان بهمن ماه، رو به گرمی می گذارد.

مردم طبس به ماه اسفند، «ماه نوروز» (Mahnovrooz) نيز می گویند. معمولا در اول اسفند ماه، گلها و گياهان مختلف سر از خاک بيرون آورده و منظره زيبایی را در کشتزارهای طبس به تصوير می کشند. خصوصا مزارع باقلا، با بوته های مدور و گلهای زيبای خود، در حالی که در ديگر نقاط کشور هنوز از سبزی خبری نيست، چشم هر بيننده ای را خيره می سازد. مردم طبس، طبق يک رسم ديرينه، در روز اول اسفند، برای تفريح و گردش به کشتزارهای اطراف شهر رفته، ضمن خوردن آجيل و تنقلات، از روی بوته های زيبای باقلا می پرند و شعری بدين مضمون می خوانند:

«سياه سياه بقلی سفيد سياه بقلی»

«غم به تو دادم بقلی شادیت به ما ده بقلی»

Siah siah-e baghli Sefid siah-e baghli

Gham be to dadom baghli Shadit be ma de baghli

و اعتقاد دارند که ناراحتی و غم و غصه از وجودشان می رود و همچون بوته های باقلا شاداب و سرسبز می شوند.

نامگذاری نوزاد (بچه بچه)

تولد نوزاد در بين همه اقوام ايرانی، همواره با شادی و شعف همراه بوده است. اهالی طبس نيز از اين قاعده مستثنی نيستند. معمولا خانواده های طبسی با تولد هر نوزاد در بين اقوام و خويشان خود، به ديدار خانواده او شتافته و تولد کوچولو را تبريک می گویند.

ضمنا در ششمين شب تولد نوزاد، همه اقوام و بستگان به منزل خانواده بچه دعوت شده، که هدايايی نيز با خود برای نوزاد می برند. در اين شب همچنين، طی مراسمی ابتدا بزرگترين فرد فاميل، در گوش راست نوزاد اذان و در گوش چپ وی اقامه می گويد و به اصطلاح او را مسلمان می کند. سپس بچه را روی دست، تکان داده شعری بدين مضمون می خواند:

بچه بچه ما ر بچه خدا نگهدار بچه

الله و محمد و علی و فاطمه و حسن و حسين يار بچه

( Becha becha ma re becha khoda negahdar-e becha )

( Allah-o mohammad-o ali vo fatema vo hasan-o hasain yar-e becha )

و رو به طرف نفر بغل دست خود کرده می گويد:

بشگير بچه ( Beshgir becha )

آن فرد نيز می گويد:

بشده بچه ( Beshde becha )

و بچه را می گيرد و شعر فوق را خوانده، همان کار را تکرار می کند تا اينکه بچه همه اتاق را دور زده و به دست همه برسد. همه افراد با گرفتن بچه شعر مذکور را می خوانند. در خاتمه که مجددا بچه به دست بزرگتر فاميل میرسد، او نامی را از بين نامهای پيشنهادی افراد فامیل انتخاب و بر روی بچه می گذارد و يا اينکه نامهای پيشنهادی را در بين صفحات قرآن گذاشته و به صورت تصادفی يک صفحه را باز می کنند. هر نامی که از لای قرآن بيرون آمد، همان را برای کودک انتخاب می کنند.

باغ گلشن

tabas — Sat, 29 Apr 2006 20:11:18 GMT

باغ گلشن

برداشت توصيفی تاريخی باغ گلشن، تا حدودی انسان امروز را قادر می سازد تا گذشته را درک نمايد. باغ گلشن يکی از دو عنصر اصلی شهر طبس می باشد و عنصر ديگر، ارگ است که در طرف ديگر شهر قرار دارد. ساختمان سردر و ديوارهای زيبا و تاريخی آن که بازگوکننده سليقه های گذشتگان بوده بر اثر زلزله سال 1357 از بين رفته و تنها طبيعت سبز باغ، از ايام گذشته سخن می گويد، طبيعتی مشتمل بر 2000 نفر خرما، 2500 اصله مرکبات، 500 اصله انار و ساير ارقام مختلف گياهان.

معمار اوليه باغ، طبيعت سبز آن را با توجه به نوع درختان، به صورت شطرنجی طراحی وکشت کرده است. باغ گلشن يکی از باغهای نادر ايران است که آب جاری دائمی در آن جريان دارد. در اين باغ گونه های مختلف گياهان سازگار با اقليمهای متفاوت آب و هوايی وجود دارد. مانند درخت چنار که خاص مناطق سردسير است در کنار خرما که فقط در گرمسيری رشد می کند.

باغ گلشن که ساختمان در ورودی آن در زلزله سال ۵۷ تخريب شد، امروزه نيز به عنوان تفرجگاه اصلی مردم طبس و مسافرين خسته از طی طريق در كوير خشک اطراف شهر، بشمار می رود.

به نوشته آقای يعقوب دانشدوست در جلد اول کتاب «طبس، شهری که بود»، آن طور که مدارک موجود نشان می دهد، باغ گلشن طبس به وسيله امير حسن خان، سومين حاکم طبس، از سلسله خوانيني که به وسيله نادرشاه به حکومت طبس منصوب شدند ساخته شده است.

در وقفنامه ای که در سال ۱۲۱۸ هـ ق تهيه شده است، ميرحسن خان، اين باغ و املاک زيادي را وقف اولاد و امور خيريه نموده است ...

ميرزا خانلرخان اعتصام الملک که در تاريخ 1294 ق-ه از طبس بازديد کرده موضوع ساختن باغ به وسيله ميرحسن خان را ذکر نموده است،...

ساير جهانگردانی هم که از طبس ديدن کرده اند مانند: سون هدين (سوئدی در سال ۱۹۰۶) و خانم آندره گدار (فرانسوی) باغ گلشن را توصيف و از «درختان خرما و مرکبات»، «سايه خنک نخلها»، «نغمه زيباي آب روان جويها»، «چمنهای ميان دو جوی»، «زمزمه باد در ميان درختان» و «فواره های متعدد که آب را مانند تحفه ای به آسمان می فرستند»، در آن باغ سخن رانده اند.

طبس در منابع تاریخی

tabas — Sat, 29 Apr 2006 20:10:18 GMT

طبس در منابع تاریخی

طبس داراي سابقه تاريخي بسيار طولاني است. قدمت آن به قبل از آغاز پادشاهي ساسانيان مي رسد و در گذشته دور يكي از مراكز داد و ستد و شهري بسيار آباد بوده است.
در سال 29 هجري قمري، سپاه مسلمين بر اين شهر چيره گشت، و خليفه وقت مسرور از اين پيروزي، آنرا باب الفتوح خراسان خواند. در اسناد تاريخي و سفر نامه هاي مختلف به مناسبتهاي گوناگون، نامي از شهر طبس در جنوب خراسان بزرگ به ميان آمده است. از جمله ناصر خسرو در سفر نامه خود درباره طبس قرن پنجم هجري چنين بيان نموده است«طبس شهري انبوه(=پر جمعيت)است اگر چه به روستا نمايد، و آب اندك باشد و زراعت كمتر كنند، خرماستانها باشد و بساتين (=بوستانها). و چون از آنجا سوي شمال روند نيشابور به چهل فرسنگ باشد... و در آن وقت امير آن شهر (ابوالحسن)گيلكي بن محمد بود و به شمشير گرفته بود. و عظيم آسوده بودند مردم آنجا، چنانكه به شب در سرايها نبستندي و ستور (=چهار پايان)در كويها باشد، با آنكه شهر را ديوار نباشد. وهيچ زن را زهره(=جرات) نباشد كه با مرد بيگانه سخن گويد و اگر گفتي هر دو را بكشتندي و همچنين دزد و خوني(=قاتل) نبود از پاس عدل او.»

در كتاب خداوند الموت (بازگو كننده سرگذشت فرقه اسماعيليه)،طبس در عهد حكومت سلجوقيان (قرن ششم هجري)، شهري آباد و بزرگ توصيف شده است. يكي از قلاع مستحكم و استرتژيك اسماعيليه نيز در نزديكي اين شهر قرار داشته، كه هنوز هم آثار آن در ارتفاعات روستاي ملوند وجود دارد.

نامه اي تاريخي نيز از حضرت علي ابن موسي الرضا(عليه السلام)، در دست است كه خطاب به حاكم طبس نگاشته و در آن سفارشهايي در مورد برادرشان حضرت حسين ابن الكاظم فرموده اند. اين نامه حاكي از وجود يك حكومت ظاهراً مقتدر در طبس باستان است.

طبس از قديم الايام مهد علوم مختلف بويژه علوم اسلامي بوده است. به طوري كه نويسنده كتاب خداوند الموت نگاشته است:
«مدرسين طبس، اگر از استادان مدرسه نظاميه برتر نباشند، از آنها كمتر نيستند …در كشور ايران، يگانه شهري كه در آن فرس قديم تدريس ميشود، شهر طبس است.» (فرس قديم زباني است كه از قبل از اسلام در ايران رواج داشته است.)

گزارش آنلاين وضع هوا

tabas — Sat, 29 Apr 2006 20:06:18 GMT

گزارش آنلاين وضع هواي شهر طبس

تقسيمات کشوری

tabas — Sat, 29 Apr 2006 20:06:18 GMT

تقسيمات کشوری شهرستان طبس

بخشها، دهستانها و شهرها

شهرستان طبس مشتمل بر سه بخش مرکزی، ديهوک و دستگردان می باشد. بخش مرکزی به چهار دهستان، و بخشهای ديهوک و دستگردان، هرکدام به دو دهستان تقسيم می شوند. طبس، بزرگترين شهرستان ايران، و مساحت آن 55344.5 کيلومتر مربع است. مساحت هر بخش و دهستانهای زيرمجموعه آن به شرح جدول زير می باشد:

بخش	مساحت بخش Km2	دهستان	مساحت دهستان Km2	مرکز دهستان	نقطه شهری
مركزي	22103.4	پيرحاجات	5656.9	حلوان	طبس
		گلشن	680.0	دشتغران
		منتظريه	9442.8	جوخواه
		نخلستان	6323.7	كريت
ديهوك	23012.4	ديهوك	8497.1	ديهوك	ديهوك
ديهوك	23012.4	كوير	14515.3	زنوغان	ديهوك
دستگردان	10228.7	دستگردان	3707.5	عشق آباد	عشق آباد
دستگردان	10228.7	كوه يخاب	6521.2	تپه طاق	عشق آباد

برای مشاهده نقشه تقسیمات، به کلمه مورد نظر در نقشه زیر اشاره کنید.

سيماي طبيعي

tabas — Sat, 29 Apr 2006 20:05:18 GMT

سيماي طبيعي شهرستان طبس

شهرستان طبس با حدود 55000 كيلومتر مربع وسعت داراي طبيعت زيبا و مثال زدني است. چشم انداز هاي به ياد ماندني، به لحاظ وجود چشمه هاي آب گرم و سرد همانند حمام مرتضي علي، چشمه جوشان ديك رستم، قلعه مك شور، طاق شاه عباس، تپه هاي شني، دره هاي عميق كوهستاني و تنوع گياهي و آب و هوايي از خصوصيات آن مي باشد.
زيستگاههاي حيات وحش طبس نيز داراي تنوع زيستي جالب و زيبايي است. پستانداراني چون يوزپلنگ، پلنگ، جبير، قوچ و ميش، كل و بز، كاراكال، گربه وحشي، شاه روباه، روباه معمولي، روباه شني، و پرندگان با ارزشي همچون هوبره، انواع كوكر، زاغ بور كويري، و ساير پرندگان چون كبك و تيهو، غراب، زاغ نوك قرمز، هدهد، چكاوك هدهدي، چكاوك كاكلي، انواع جغد، عقابها، كركس، دال، و خزندگاني چون مارهاي جعفري، تيرمار، شترمار، افعي، افعي شاخدار، بزمچه ها و انواع مارمولكها و جوندگاني مانند موشها و تشي ها و حشره خواراني چون خارپشت و خفاش در حال زيست هستند.

بزرگترين پناهگاه حيات وحش كشور

پناهگاه حيات وحش ناي بندان با وسعت 1500000 هكتار با تنوع توپوگرافي كوهستاني، دشتي، شني، تپه ماهوري كويري و تنوع آبي با شورترين و شيرين ترين چشمه ها، تنوع ارتفاعي از 680 متر تا 3009 متر از سطح دريا و نيز تنوع آب و هوايي يعني وجود گرمترين نقطه در جنوب شرقي كوه ناي بند (ديگ رستم) و سردترين نقطه در شمال شرقي كوه ناي بند (علي آباد) بزرگترين پناهگاه حيات وحش كشور است كه مي تواند با اتصال اين پناهگاه به مناطق دره انجير و بافق ايجاد بزرگترين پارك ملي كشور در استان يزد با امكانات لازم تحقق يابد.
تنوع جانوري پناهگاه حيات وحش ناي بندان با وجود پستانداراني چون يوزپلنگ، جبير، كل و بز، قوچ و ميش، و كفتار، كاراكال، شاه روباه، روباه معمولي، روباه شني، و پرندگان چون هوبره، كوكر، زاغ بور كويري، كبك و تيهو، چكاوك هدهدي، چكاوك كاكلي، انواع عقابها، شاهين، و خزندگاني چون مارهاي جعفري، تيرمار، افعي، افعي شاخدار، بزمچه ها و مارمولكها و بزمچه ها و جوندگاني مانند موشها و جوجه تيغي بسيار جالب و درخور توجه است. درختان سردسيري همچون بنه، بادامشك، انجير كوهي، و درختان گرمسيري همچون پرتقال و ليمو و خرما در محدوده پناهگاه از تنوع گياهي آن سخن مي گويد.

قيچ، كاروان كش، تنگس، تاغ و گز درمنه و انواع شور و آويشن، ريواس، آنغوزه، كلپوره، زيره از گياهان ديگر اين پناهگاه مي باشند.